نسخهء خطى متعلّق به نگارنده و لباب الانساب طبع مصر در ذيل : قدّاح . ( 159 ) - ، س 17 ، يسرى جبله : بتحقيق معلوم نشد اصل كلمه چه بوده است زيرا شخصى بنام بسر يا نسر يا يسر يا بشر يا بشير كه پدرش جبله نام داشته باشد در ميانهء حفّاظ و رواة از تابعين و صحابه مذكور نيست و ممكن است اصل « بشير بن طلحه » بوده كه در لسان الميزان جزو تابعين ذكر شده است . لسان الميزان ، طبع حيدرآباد ، ج 2 ، ص 39 امّا اصل حديث : ويح ابن آدم الخ : هم تاكنون بدست نيامد . ( 160 ) ص 65 ، س 4 ، الدّواوين ثلاثة الخ : اين حديث با تفاوت مختصر مذكور است در جامع صغير ( طبع مصر ، دار العربيّة الكبرى ج 2 ، ص 17 ) . ( 161 ) - ، س 9 ، آن‌كس كه علم جويد الخ : اين قطعه به صورتى كه در متن حاضر است بعينها در فيه ما فيه نيز آمده است و چنان كه در حواشى آن كتاب گفته آمده گمان مىرود كه مصراع اخير از بيت دوم بايد چنين باشد : « جوهر كه او عرض طلبد هست ناپسند » فيه ما فيه ، انتشارات دانشگاه طهران ، ص 280 ( 162 ) - ، س 13 : نشود جان الخ : از حكيم سناييست . حديقهء سنايى ، طبع طهران ، ص 177 بج‌بج : لفظى است كه شبانان بز را بدان نوازش كنند و پيش خود خوانند ، برهان قاطع .